نارکیژ

!... ای جامه‌ات لبم که انار است

نارکیژ

!... ای جامه‌ات لبم که انار است

انسان؛ یک مُشت خاک است و یک هوا نَفَس.. تا نَفَسش آزاد شود، باید خاکش را به زمین زد.. باید خونش را ریخت.. آنگاه انسان بازمی گردد به اصلش، نَفَس در دَمی بازمی گردد به ریه هایش..! .. می مانم من و آغوش تو..

نظرات  (۱)

۲۰ آذر ۹۵ ، ۱۶:۳۲ پشت کوهها
تا دَمِ سه نقطه ی بعد از ریه هاش، هرجوری می خونم، صدای آوینی رو می شنوم.
پاسخ:
چه جالب :)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی